Engineering · TourCheck
Een logboek dat zichzelf ondertekent
Een rondelooplogboek is alleen wat waard in het geschil, de schadeclaim, de incidentreview, het «bewijs dat de nachtronde heeft plaatsgevonden». Als de database het enige bewijs is, beslist wie de database kan bewerken wat er is gebeurd. Het antwoord van TourCheck is een journaal dat knoeien zichtbaar maakt in plaats van onmogelijk.
Eenmaal schrijven, alles ketenen
Elke gebeurtenis, een checkpointscan, het begin van een ronde, een incident, wordt eenmaal geschreven en nooit bijgewerkt. Correcties zijn nieuwe rijen, geen bewerkingen. Bovenop die rijen zit een hash-geketend journaal: elke entry draagt een hash die hem bindt aan de vorige entry en aan de payload van de rij waarnaar hij verwijst, zoals een blockchain doet minus alles wat een blockchain onverdraaglijk maakt. Geschiedenis herschrijven betekent elke entry erna herberekenen, en de ketenkop wordt opgeslagen waar een verificateur het merkt.
Het punt is niet dat knoeien onmogelijk is. Op een self-hosted bak is niets dat. Het punt is dat knoeien vingerafdrukken achterlaat. Verificatie herberekent de payload-hash van elke gerefereerde rij: een rij die bewust is gewist verifieert als TOMBSTONEDcodeTAMPERED, opzettelijk, zichtbaar, terwijl al het andere inconsistente verifieert als code. «De database zegt het» wordt «de database kan het bewijzen».
De regels die het laten kloppen
Een red-teampass maakte van de vage belofte afgedwongen invarianten, en de interessante zijn de saaie:
- Eén schrijver voor rondestatus. Eén codepad mag de status van een ronde laten overgaan, binnen een transactie, en elke overgang produceert een journaalentry die vermeldt wie hem sloot. Geen verdwaalde UPDATE in een controller kan stilletjes een uitkomst herschrijven.
- De server beslist de herkomst. Methode en site-scope van een gebeurtenis worden server-side afgeleid uit binding en lidmaatschap. De claims van de client zijn invoer voor validatie, nooit verbatim opgeslagen, dus een gemanipuleerd request kan zijn scan niet toeschrijven aan een station waar hij niet bij hoort.
- Replay vergelijkt claims, niet alleen ids. Een herhaalde client-gebeurtenis-id wordt getoetst aan de opgeslagen payload-hash, bindingsnotitie, foto en tijdstempel, een replay die met het origineel botst is een mismatch, geen dedupe.
- Probes kosten de aanvaller. Pogingen met onbekende leden verbruiken de lockout-teller van het station, dus proberen kan niet worden gebruikt om uit te vogelen welke leden bestaan zonder tegelijkertijd het beproefde ding te vergrendelen.
- Eén lockvolgorde, altijd. Eerst de ronderij, dan de ketenkop, nooit omgekeerd. Hij bestaat zodat event-ingest en rondsluiting elkaar niet kunnen deadloccen. Correctheid onder concurrency is ook een integriteitseigenschap.
Bewijs woont waar toegang een policy is
Foto's en gegenereerde rapporten gaan niet naar gebruikerszichtbare Files-mappen, ze leven in appdata onder app-beheerde ids, met autorisatie bepaald door siterol. Dat doodt een hele klasse bugs: het «andere kijkers krijgen een 404 of, erger, een 200»-probleem dat gratis bij bestandspermissies komt. Anchoring op dagniveau dekt ook het saaie geval: een lege keten produceert nog steeds een geldig anker, zodat «er is afgelopen dinsdag niets gebeurd» zelf een bewijsbare uitspraak is.
Niets hiervan vereist dat je ons vertrouwt. De ketenverificatie is code die je kunt draaien, het threat model staat in de decision records en de AGPL betekent dat een ondernemingsraad, een auditor of een sceptische beheerder kan controleren dat het logboek doet wat deze post zegt. Handtekeningfeatures die niet te inspecteren zijn, zijn geen handtekeningen, het zijn decoraties.